Karel Theodorus Janssen
Beste (oud)Oranjeboompleinbuurtbewoners,

Ik heb met veel belangstelling alle verhalen over de jaren vijftig in de Oranjeboompleinbuurt gelezen en neem de vrijheid hier wat aan toe te voegen, alhoewel ik destijds in het Heuvelkwartier woonde. Ik was destijds dik bevriend met mijn neef Louis Koks en via hem met speciaal zijn vader - mijn oom - die ik altijd een geweldige man vond, want die biljartte altijd met ons op zo,n klein tafelbiljartje dat op de zolder op het hekje dat de trapopening beschermde, werd neergelegd. Madam, de grootmoeder van Louis, woonde rechtstreeks onder de zolder, op de eerste verdieping, in een zonnige kamer aan de voorkant van het huis. Owee als er weer eens biljartbal van de tafel afvloog, van de trap af kletterde en dan stopte tegen haar deur. Dan moesten we onmiddellijk ophouden. Of wanneer mijn tante, Louis' z,n moeder, ontdekte dat we de gedroogde appeltjes die aan draadjes aan een lijn hingen om er later compôte van te maken aan het opeten waren.

Een schitterende tijd, waaraan ik met veel nostalgie kan terugdenken.
De Mariakerk kan ik me zeer goed herinneren, al kwam ik er zeer ongaarne, doch werd door mijn katholieke ouders gedwongen zondags de mis bij te wonen. Ook ik ging aanvankelijk bij Broeder Stephanus op school samen met m,n broer Joep, doch heb daar slechte herinneringen aan. Ik was een broekie en een kwajongen en werd dan ook altijd lijfelijk - ja, je leest het goed - gestraft met ik weet niet hoeveel klappen op m,n vingers met een rietje of zat in een hoek op m,n knieën met m,n armen omhoog en een 4 tot 6-tal zware leerboeken in m,n handen. Als ik m,n handen liet doorzakken dan kreeg ik er ongenadig fysiek van langs. Ik weet me te herinneren van de slechts 3 leslokalen op de school van Broeder Stephanus, maar dat is later uitgebreid tot 6. Ik weet dit met zekerheid want mijn vader heeft destijds die verbouwing gedaan of er aan meegewerkt. In een ander verhaal zag ik de naam van Broeder Vitalis, die door de schrijver van dát verhaal maar een eigenaardige man werd gevonden. Ik onderschrijf dit, ik heb van hem enkele zanglessen gehad, doch ben er snel weggelopen en nooit meer teruggekeerd. Ik heb Bart van Gurp gekend, alhoewel die wat ouder was dan ik en waarvan ik dacht dat ie op ongeveer 19 of 20-jarige overleden was aan jeugdkanker o.i.d. Hij woonde aan het eind van de Oranjeboomstraat, zowat tegen het Heuvelkwartier aan.
Ook herinner me Ad of Adrie Luyten, die viool studeerde. Op mijn leeftijd kon ik nooit het geluid van een viool waarderen en het oefenen was helemaal onmogelijk om aan te horen. Ik was verrast te lezen dat Ad nog in leven is ook al heeft ie hartproblemen (januari 2010).
Net als Louis Koks heb ik ook in Huybergen gezeten, als ik me goed herinner het jaar 1950, 1951 en 1952, waarna ik weer terugkeerde naar Breda. Het internaat in Huybergen werd met zeer strenge hand geleid door Broeder Ignatius (achternaam Rutten). We mochten al roken doch alleen op de zaterdag en/of de zondag. Rookte je tussendoor en werd je gesnapt, dan kreeg je strafpunten die dan zondagsavond om plm. 19.00 uur in het openbaar werden voorgelezen waarna de schuldige(n) zich moest(en) melden bij Broeder Ignatius die je beval in z,n kamer je broek te laten zakken en je dan een hoeveelheid knallen met een rietje op je ontblote achterste gaf evenredig aan het netto aantal strafpunten en die met grote trefzekerheid kennelijk steeds dezelfde plek wist te raken. Je kreeg ook strafpunten wanneer je voor een of ander vak een onvoldoende haalde, i.e. 5 of minder. Haalde je echter voor een vak een 10, dan kreeg je pluspunten die je kon gebruiken als aftrek van de minpunten; daar ik erg goed in talen was, haalde ik regelmatig tienen voor Nederlands, Frans, Duits en Engels die ik dan gebruikte als boven omschreven. Ik herinner me de namen van de leraar Engels, Broeder Egidius, de leraar wiskunde, Broeder Martinus, helaas niet meer de naam van de leraar Frans, die me eens 6 weken in elke Franse les op de gang zette omdat ie me wilde straffen voor iets wat ik niet had gedaan enz. Na mijn terugkeer naar Breda, heb ik daar de school afgemaakt en ben in het jaar 1954 uit Breda vertrokken naar Den Haag. In 1976 ben ik geëmigreerd naar België en later in januari 1981 naar Brazilië waar ik al ruim 29 jaar woon.
Karel Theodorus Janssen (februari 2010)