Hoi allemaal, in navolging van mijn broer Peter Baremans wil ik toch ook een stukje schrijven. Ik zag vandaag foto`s van de Verlaatbrug en kan me deze brug nog heel goed herinneren. Het was echt nog zo`n houten brug waarbij je weleens dacht: hier zak ik nog weleens een keertje doorheen. Wij vonden het best jammer dat er zo`n nieuwerwetse brug kwam van steen en staal hoewel je eronder je eerste peukjes stiekem kon roken totdat je er kotsmisselijk van was. Ook bij  de foto`s van het oude Ei kwamen gedachten terug. Ik was in die tijd nogal bang in het water maar moest toch op zwemles. Bloed, zweet en tranen heeft me dat gekost. Na jaren was ik er wel overheen want in, ik meen  1965, heb ik er nog een periode, voordat Wolfslaar geopend werd, zwemles gegeven. Mijn baas was ook toen De heer Karel v.d. Brink, een hele aardige baas, met wie ik ook in Wolfslaar een fijne tijd had. Op de ijsbaan was het ook leuk toeven. Je leerde er je eerste vriendjes kennen en zo ontstond dan een leuke groep waarmee je op het ijs een lange sliert kon maken en owee degene die achteraan de sliert hing, die wist nooit waar hij of zij uitkwam maar meestal tegen de hekken. Dit alles naar aanleiding van de foto`s die op mijn pad kwamen en mij terug in de tijd brachten. Ik zal zeker nog weleens een stukje schrijven wanneer mij weer eens iets te binnen schiet. Intussen geniet ik telkens als ik van anderen, die ik ken, weer eens iets lees. Heb intussen al veel mensen gewezen op deze site en die zullen jullie ook zeker bezoeken en, wie weet, ook nog ooit een stukje schrijven. Verder wens ik iedereen veel plezier en succes met deze site en groet ik iedereen die mij nog kent.

Ans Beekmans-Baremans, vroeger wonende in de Rubensstraat op nummer 24