Bewoners tussen de Nuijtsstraat en de Vincent van Goghstraat.
Nr. 23: De fam. Westerbeek, de groentewinkel. 3 kinderen: Eddy, Hil en Henk.
Nr. 25: De fam. Miserus. Zij hadden een zoon en een dochter, die toen al niet meer thuis woonden. We noemden meneer Miserus ook wel Sammie. Hij was al gepensioneerd, maar hij werkte nog als drager bij begrafenissen. Ik vond dat heel eng. Ik herinner me ook nog dat hij konijnen fokte, welke hij rond de kerstdagen zelf slachtte.
Nr. 27: De fam. Baremans. Zij hadden 4 kinderen: Wim en Zus (zij waren uit een eerder huwelijk. Ze hadden de achternaam Spruyt): Peter en José. Meneer Baremans werkte op de AKU.
Nr. 29: De fam. Van Nispen. Zij hadden 3 of 4 kinderen: 1 jongen en 2 of 3 meisjes, waarvan ik alleen de namen Tiny en Cor nog herinner. Wat me altijd is bijgebleven is dat ze in 1958 al televisie hadden en op woensdagmiddag mochten de kinderen uit de buurt daar tv komen kijken, meestal op de BRT: Nonkel Bob en Tante Ria.
Nr. 10: De fam. Huijgens. Meneer Huijgens had gevaren, men noemde hem: De Schipper.
Nr. 12: De fam. Nuchelmans.
Nr. 14: De naam kan ik mij niet meer herinneren. Wat ik nog wel weet is dat een auto ooit daar het huis is binnengereden. Dit huis is later afgebroken voor de verbreding van de Vincent van Goghstraat.
Nr. 16: Slagerij Harry Driesen. Harry had een slagerij samen met zijn dochter Lia en haar man. Niet met zijn zoon zoals in het boek is beschreven. Wat ik mij verder kan herinneren is dat er op de hoek Weerijssingel-Vincent van Goghstraat de fam. Broeders woonde.
Daarnaast op nr. 21: Schoenmaker Hout. Meneer Hout had in de achterkamer een schoenmakerij. Als kind ben ik daar vaak geweest om schoenen te brengen of op te halen. Ik herinner mij de grote platen leer waar meneer Hout zelf de schoenzolen uitsneed.
Tussen de Van Vlietstraat en de Nuijtsstraat:
Nr. 21: Dit was een garagebox. In deze box hadden wij de opslag van onze winkel staan. Vóór 1957 was hier een groentehal van de fam. van Houten.Nr. 19: De fam. Damen. Toen al 2 oude mensen. Later is hier mevr. Franken komen wonen. Zij was de moeder van mevr. Walda uit de Nuijtsstraat.
Nr. 17: De familie Klijs. Ik herinner mij dat meneer Klijs kleermaker was en dat ze 5 kinderen hadden: dochter Jo (de oudste), Peter, Jan, Frans en Jeanette.
Nr. 31: De fam. Van Loon. Volgens mij hadden die geen kinderen. Wat ik me wel herinner is dat ze fruitbomen achter in de tuin hadden. De appels en de perziken welke we daar uit de boom haalden waren veel lekkerder dan die welke zelf in de winkel hadden.
Nr. 33: De fam. Oldekotte. Ik herinner mij twee kinderen, in elk geval een meisje. Meneer Oldekotte had een schoenmakerij aan huis.
Nr. 35: De fam. Haneveer. Die hadden 3 kinderen waarvan ik me Harry herinner, hij was de jongste. Met hem speelde ik wel, hij was ca. 1 á 2 jaar jonger dan ik.
Nr. 37: De fam. Bianchi. Ik herinner mij een zoon Henk. Verder weet ik het niet meer.
Nr. 39: Een kapsalon Posthumus. Nummer 39 is afgebroken toen de Vincent van Goghstraat werd verbreed in de jaren 60.
Bij ons aan de overkant waren er naast de Don Boscoschool 3 huizen en een winkel op de hoek van de Vestingstraat-Oranjeboomstraat. Dit was de kruidenierswinkel van Vreijsen, op huisnummer 6. Ze hadden 2 zonen: Martien en Robbert. Martien is later bekend geworden als voetballer van o.a. NAC en Feyenoord.
Vincent van Goghstraat:
Nr. 40: woonde mevr. Visser met haar zoon. Zij had in de voorkamer een sigarettenwinkeltje. Ik ben daar vaak geweest om sigaretten te halen voor mijn vader. Een pakje Caballero van 20 stuks kostte toen 80 cent.
r. 42: Hier had de fam. Lips een winkeltje waar men lampen en loodgietersmaterialen verkocht. De werkplaats was achter in een loods. De tuin was praktisch helemaal volgebouwd.
Tussen de Vincent van Goghstraat en het Oranjeboomplein:
Op de Hoek was de kruidenierswinkel van Van Eyl. Wat ik me daar van herinner is, dat het een klein winkeltje was met een grote glazen vaas op een houten voet, achter het raam, waar eieren inzaten.Ik kan mij ook nog herinneren dat er op een dag opvallend veel lege flessen en potten werden ingeleverd. Wat bleek: de poort in de Vincent van Goghstraat stond open, men haalde ze achter weg en voor werden ze weer ingeleverd. Daarnaast woonde de fam Looman. Even verderop woonde Boerke van Dun. Hij had een flink stuk grond achter het huis. Dat kon je vanuit de poort in de Pieter Breughelstraat zo zien liggen, maar probeerde er maar niet op te komen, want je werd zo weggejaagd. Ook herinner ik mij op nr. 71 de fam. v.d. Mijnsbrugge. Zij hadden 2 zonen Guus en Jan. Meneer v.d. Mijnsbrugge werkte bij van Gastel als kolenbezorger.Nr. 2: De fam. Schimmel.
Nr. 4: De fam. Snelders. Er was boven de winkel van Vreijsen een bovenhuis. Hier woonde een vrouw met haar dochter, de naam weet ik niet meer (van Meel?).
Nr. 8: Op de andere hoek van de Vestingstraat en de Oranjeboomstraat was Bakkerij Hermes gevestigd. Ze verkochtten alleen aan de winkeliers en de groothandel. Ze bakten alleen koeken, zoals gevulde heren en spritskoeken. Ze zaten verpakt in koekblikken van ca. 25 x 25 centimeter, met als merk: Oranjeboom.In onze winkel verkochtten wij die koeken. Het deksel van de blikken werd dan vervangen door een deksel van glas welke open kon. De verschillende blikken stonden in een rek, zodat de klant kon zien wat er in zat. De grotere koeken werden per stuk verkocht en de kleinere per ons of per half pond (250 gram).