Rond 1870 had je twee luciferfabrieken in de stad. Die van Loijens aan de ene kant van het spoor en die van de Pauw-Gerlings aan de andere kant, in de buurt van de Faam. Die fabrieken verwerkten witte fosfor. In westerns zie je een cowboy nog wel eens een lucifer aan een muur of schoenzool aanstrijken. Dat is dan witte fosfor. Het was puur gif voor de arbeidsters, hun kaken werden er letterlijk door aangetast. Rond 1890 werd Isaäc de Vooys arbeidsinspecteur in Breda. De Arbeidsinspectie was een nieuwe dienst, die zich nog moest bewijzen. De Vooys had in Delft gestudeerd en nam het op voor de arbeidsters in de luciferfabrieken. Bij Loijens vond hij gehoor. Die schakelde over op rode fosfor. Voor die lucifers had je doosjes met een strijkvlak nodig. Dankzij de inzet van de Vooys werd de verwerking van witte fosfor in 1903 bij wet verboden.